در باره ی #خودکشی 
تقدیم به ملت ایران و دختران آبی 

در فرهنگ جاهلیت و عوام جا افتاده که اگر کسی خودکشی می کند، اگر کسی افسرده می شود، اگر کسی مریض می شود، اگر کسی فقیر است و اگر کسی بیکار است، 
مقصر خودش است! 

البته تعریف کار و بیکاری در نزد عوام با اهل نظر متفاوت است.

ای یار غلط کردی با یار دگر رفتی
از کار خود افتادی در کار دگر رفتی

بیکار واقعی کسی است که طرز استفاده از خود را فرا نگرفته باشد و از خود سوءاستفاده کند!

جامعه ی عوام گمان می کند که اگر کسی بیمار روانی است، مسئولیت بیماری به عهده ی خود اوست،
در حالیکه این یک ذهنیت غیرعلمی و فرهنگ جاهلیت است و جامعه از این طریق می خواهد از احساس مسئولیت خود فرار کند و جوابگو نباشد.
 
همه ی ما مسئول همه چیز هستیم ، انسان یک موجود واحد و تک زیستی نیست، بلکه او یک موجود اجتماعی بوده و اجتماع مسئول است و رفتارهای تک تک ما اجتماع را می سازد.

بی تفاوتی و رفتار متکبرانه ی ما یک خصلت سکولار و شخصی نیست که به خود ما مربوط باشد، بلکه اثرات این رفتار قطعا موجب مریضی ها و خودکشی های دیگران نیز می شود.

تک تک رفتارهای ما مهم هستند

آیا کسی که خودسوزی و خودکشی می کند، در جنگل بین حیوانات درنده و بوزینه ها بزرگ شده و از دست آن ها ناراحت شده است!؟
آیا به تنهایی افسردگی گرفته است؟

جامعه ای که مسئولیت بیماری افراد را به گردن خود آن افراد بیندازد، 
مردمان آن جامعه روی خوش نمی بینند، چرا که سهم و مسئولیت خود را سانسور می کنند.

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

جامعه ی مدرن و سالم مسئولیت سلامتی و امنیت تک تک افراد آن جامعه را به عهده دارد.

هیچ کسی از دست پرنده ها و گربه ها افسرده نمی شود و خودکشی نمی کند، مهربان باشیم و به رفتارهای خود دقت نظر کنیم.

هر نماد انقطاع در ما بدون شک باعث بیماری و خودکشی های دیگران می شود، ولی ما میخواهیم سرمان را مثل کبک در برف فرو کرده و حقایق را در وجود خود منجمد کنیم؛
اما اینگونه فریب های نفس خسران سرمایه ی واقعی یعنی عمر است. 

تو باید بدانی که همان بی تفاوتی تو، حسادت تو، جاه طلبی تو، انتقاد کور تو، احساس مالکیت تو، مغلطه ی تو و دیگر نمادهای انقطاع تو باعث مریضی و مرگ دیگران شده است.
ادامه دارد...

#قاسم سلطانی