اگر یک سخن نزدیک به واقعیت گفتیم, به خاطر این بود که نودو نه سخن دروغ را غالب کنیم و هنوز اگر یک سخن درست می گوییم, به خاطر این است که نودو نه سخن نادرست و تحریف شده را غالب کنیم!

به اندازه ای که با طبیعت خودمان صادق هستیم, به همان میزان نیز با دیگران صادق هستیم. کسی که طبیعت خودش را تحریف و سانسور می کند, انتظار صداقت از او نمی توان داشت. آیا حسادت ورزیدن طبیعت ماست؟ آیا تکبر و غرور و سودجویی طبیعت ماست؟

به اندازهء رضایت و خرسندی مان از خداوند و زندگی, از دیگران نیز قدردانی و سپاسگزاری می کنیم و به میزان خشم و عصبانیتی که از خداوند و زندگی داریم, به همان اندازه نیز از دیگران و دوستان خود خشمگین و عصبانی هستیم.

به اندازه عدالتی که به دیگران و غریبه ها داریم, به همان اندازه نیز در همسر و خانواده خود اجراء و رعایت می کنیم.

و این ادامه دارد تا زمانی که نه تنها دیگران, بلکه هستی را جزو خانواده خود تجربه کنیم و همه چیز خانواده را به جان بخریم و آن را بپذیریم و در سلامتی و رشد آن احساس مسئولیت کنیم.

خودت را آنگونه که معرفی می کنی, با همان زبان و ادبیات با تو رفتار می شود, پس آنگونه که هستی, خودت را معرفی کن. زیرا اگر تحریف کنی, تحریف شده نیز برگشت و منعکس می شود و طبیعی هست که تو آن را درک نکنی. پس ساده و باهوش باش و با زبان مادری ات با دیگران ارتباط برقرار کن.

با زبان طبیعتت با خود ارتباط برقرار کن.

قاسم سلطانی