نور یعنی عقل، و عقل، معقول را می بیند و معقول نیز لایتناهی و بی انتها است. بعضی از نورها دورها را نشان می دهند، به عبارت عرفانی، اخروی هستند. عدم تنظیم در تابش نور، باعث می شود تصاویری را که نور از فردیت ما منعکس می کند واقعی نباشد، روی چیزهایی می تابند که بهتر است آن چیزها نیز با نور و حرارت خودشان گرم شوند و موجب تحریف اصل آن چیز می شود و رنگی دیگر از رنگ اصیل آن چیز را بر ما منعکس می کنند. 

نوری که سقف و آسمان را نشانه بگیرد، از این دنیا غافل می ماند و کسی که از این دنیا غافل بماند، مشرک است. نوری که توسط دیگران تنظیم شده باشد، چه ربطی به نوری که من احتیاج دارم، دارد؟!

نورهای مصنوعی، رنگ ها را تحریف می کنند، با وجودی که مسیر را نمایان می کنند، اما آن مسیر، مسیری نیست که نور می بایست روی آن بتابد.

نوری که انرژی آن از نفس و خرافات تامین می شود، نه تنها کیفیت نداشته و همه چیز را وارونه نشان می دهد، بلکه محکوم به مرگ و خرابی است، اما نوری که از طبیعت تغذیه می شود، رنگ ها و مسیر را آنگونه که هستند نشان می دهد. 

معقول یعنی لایتناهی، و لایتناهی جزم اندیش نیست، از جنس رقص، نرمش، انعطاف و تغییر است.


قاسم سلطانی