اگر در شهری قانون نباشد و هر کس و همه کس, بر وفق مراد نفس خود عمل بکند, اندک کسی با احساس امنیت وارد آن شهر می شود. مردمان آن شهر همیشه در استرس و هیجان و بی قراری زندگی می کنند. و خستگی و پیری زودرس و بیماری های فراوانی از عدم پرهیز "نفس" ایجاد می شود. شهر, نیاز به قانون و احترام و رعایت اصول و قراردادهای اجتماعی دارد. مگر نه زندگی در یک جامعه غیرمدنی غیر ممکن و بسیار بسیار خسته کننده می شود.

درون ما نیز به همان اندازه نه, بلکه بیشتر به قانون و سکوت و پرهیز نیازمند است. پرهیز از معنی کردن های ذهنی, پرهیز از گمان زنی ها, پرهیز از تحلیل و تعبیرها, زیرا که همه این ها ذهن ما را بسیار خسته و کوفته می کند. و آرامش را از دست ما می گیرند. اگر من و شما مانند یک تیر کمان تیز و خشمگین با سرعت پیوسته, به زندگی ادامه بدهیم, فرصت استراحت و نگاه کردن را از دست خواهیم داد. تیرکش و باورهای گذشتگان تیر ما را خلاص و رها کرده است و جهت آن را نیز معین کرده اند! زندگی مان را دست ذهن گمان زن و خسته کننده واگذار نکنیم.

خیلی حرف نزنیم. حرف زدن انسان را خسته می کند و سرعت نفس و تیر را زیادتر می کند. حداقل حرف های تکراری نزنیم! حداقل حرف ها را تا اندازه ممکن خلاصه کنیم. حرف هایی را که نزدیم و نمی زنیم را بزنیم! تمرین کنیم تا زود از خودمان دفاع نکنیم! مگر نه طرف خیال می کند که ما نمی فهمیم!! برای فهماندن و سر جا نشاندن دیگران چه هزینه های روانی و فیزیکی که انسان نمی پردازد! برای فهماندن و نباختن و امتیاز نفسانی گرفتن, انسان خودش را خسته می کند. چه ترفندها که باید مردم می زدند, تا دیگران را فریب بدهند و یا واکنش دیگران را طراحی بکنند. و البته که همه این ها را اگر هم به دست آورده باشیم, سلامتی و آسایش روان خود را از دست می دهیم و داده ایم. کسی که به برد و باخت بیندیشد, همیشه بازنده می ماند. اگر برنده بشود, احساس غرور ایجاد می شود و اگر بازنده بشود, احساس تحقیر می کند! و در هر دو صورت بازنده می شود. و این برد و باخت, همان حساب و کتاب های ذهنی می باشد, که گریبانگیر مردم شده است.

اگر حساب و کتاب نمی کنی, چرا قاشقت را همیشه دهن خود می گذاری!؟ حساب و کتاب کار و پیشه دوزخیان است. و دوزخیان همیشه در حال خستگی و حرصند! دوزخیان آبستن و باردار می مانند ولی نمی زایند! دوزخیان درد زایمان را می کشند ولی وضع حمل نمی کنند! چاره و راهی غیر از تولد وجود ندارد. این روند و وادی باید طی شود و ثمره و میوه این را بعد از تولد مشاهده می کنیم!

قاسم سلطانی