دگماتیسم و جزم گرایی مدرن عوام

دگماتیسم و جزم گرایی در بین عوام از شکلی به شکل دیگر در می آید، مانند نفس نامرئی که همواره نقاب عوض می کند.

دگماتیست مدرن یعنی فردی که از آن طرف بام می افتد. 

از فردی غمگین و اندوهگین به فردی بی خیال و خوشگذران تبدیل می شود.

هدف اجدادش رسیدن به موفقیت اجتماعی بوده و حالا ایشان کاملا بی هدف می شود و حتی هدف از خلق هر وسیله ای را انکار می کند.
یعنی اگر در مدرسه ای که برای بچه ها و درس خواندن طراحی شده داعش بیاید و بچه ها را سر ببرد باز آن هم خوب است!
همه چیز برعکسش هم خوب است!

این ابهام گویی ها فضیلت نیست، بلکه سرگردانی ذهن و نداشتن ترازو و ندیدن حقیقت است. 
عین فردی که آدرس را نرفته باشد، اما از مقصد بگوید.

می گویم هدف از آفرینش هر وسیله ای را باید فراگرفت تا از آن وسیله درست استفاده کنیم، باز می گوید هدف نباید باشد!
از سخنان اشو یک جمله ای در ذهنش حک شده و حالا به جا و بیجا همه جا آن را تکرار می کند. 

دگماتیست یعنی کسی که امری و عبارتی در ذهنش می رود و دیگر به هیچ قیمتی از آنجا خارج نمی شود و می شود ملکه ی ذهن او.

اجدادش خداباورانی متعصب بودند که خداناباوران را تحقیر می کردند و حالا ایشان ضد دین و ضد خدا شده است!

اجدادش سرمایه دار بودند و حالا خودش ضد پول و سرمایه می شود!

روزی آنقدر شراب می خورده که عربده می کشیده و حالا ضد شراب و ضد شرابخوار  شده است!

یا با تو دوست صمیمی است و یا دشمن تو !
یا غرق در مطالعه و شهوت دانستن می شود و یا هیچ نوشته ای را نمی خواند و می رود در کلبه ای خلوت گزینی می کند!

دگماتیست یعنی کسی که نمی داند که نمی داند و همیشه از آن طرف بام می افتد.

#قاسم سلطانی