احساس تنهایی چیست و تنها کیست؟

احساس تنهایی همان #اختلال از خودبیگانگی (الیناسیون) است.
کسی که دچار اختلال از خودبیگانگی است و از ذات خود کنده و منزوی شده، همیشه احساس تنهایی می کند، هرچند هزاران مرید و طرفدار داشته باشد.

او تنهاست چون از کل جدا شده، او تنهاست چون از فطرت و ذاتش جدا شده، او تنهاست چون نیازهای فطری خود را برآورده نمی کند، او تنهاست چون از یار و معشوق حقیقی خود جدا شده و تا به او نپیوندد تنها باقی خواهد ماند.

وقتی انسان به هدف فطری خود (ذات و فطرت خود) تبدیل شد، آنگاه تجلی خارجی آن عشق الهی را به صورت پاداش ملاقات می کند، در غیر اینصورت او  اگر خدا را نیز در منزل خود ملاقات کند و یا خدا نیز همسر او باشد، باز او را نخواهد شناخت.

تمام انسانها وابسته به عشق واقعی هستند و هیچ کسی بی نیاز از عشق حقیقی نیست.
عده ای لاف بی نیازی می زنند، هیچ انسانی بی نیاز آفریده نشده، همه چیز باهم در ربط است و حتی کره ی خاکی نیازمند نور خورشید است. 

بی نیازی را از حرف درویش و حکیم دزدیده اند. 
بی نیازی یعنی بی نیاز بودن از نمادهای انقطاع و نفس، 
اما نفس همه چیز را جعل و تحریف می کند. 

آنهایی که او او می کنند و "فقط خدا" را شعار می دهند، اما از انسان روی گردانده اند و با مخلوق خداوند بدرفتاری می کنند، نه تنها به خدا نرسیده اند، بلکه ضد خدا بوده و اختلالات شخصیتی دارند و با رفتار خود از انسانها انتقام می گیرند.
ادامه دارد...

#قاسم سلطانی