واکنش نشان دادن چیست؟

واکنش نشان دادن رفتاری غیرمدنی و غیرعقلایی است. افرادی که از خود مکانیزم های دفاعی روانشناختی نشان می دهند متوسل به واکنش می شوند. واکنش نشان دادن نماد انقطاع و جاهلیت است و شما را از حقایق دور و با اوهام همخانه می کند. 

واکنش نشانه ی ترس و خشم است و فرصت تعقل و تحقیق و مراقبه را از انسان می گیرد. واکنش رفتار بازنده ها بوده و موجب بازندگی نیز می شود.

واکنش نشان دادن نوعی اعدام و حکم صادر کردن صحرایی است که فرصت کافی را از شما برای تحقیق و جستجو می گیرد. افرادی که نمی توانند احساسات و هیجانات خود را مدیریت کنند، متوسل به واکنش می شوند که در اغلب مواقع نشانه ی ترس از برملا شدن حقایق پنهان در این افراد است. 

انسان عاقل و سالم هرگز از خود واکنش نشان نمی دهد، مگر در مواقعی که حق صیانت از وجود خود را دارد، برای مثال وقتی به صورت ناگهانی احساس خطر در نزدیکی خود می کند، در غیر اینصورت اجازه می دهد که قضایا در ذهن او مدتی شناور شوند و بعد از اینکه تاثیر حمله ی نفس (واکنش) خنثی شد، آنگاه من الهی که همان خرد انسان است وارد صحنه می شود و پاسخ مناسب همراه با تحقیق، جستجو، تعقل و مراقبه را می دهد. 
واکنش نشان دادن خصلت افرادی است که پیش داوری می کنند و سریع در ذهن خود امور را به هم ربط داده و به رخدادها معنی ذهنی می دهند و از معنی واقعی محروم می مانند. 
این رفتار (واکنش) جنایات و ظلم های فراوانی در دنیا به جا گذاشته و می گذارد، تا جایی که این رفتار بسیار زشت تبدیل به اپیدمی و اختلال اجتماعی می شود و اگر آن طرف دنیا نویسنده ای کتاب مقدس ما را زیر سوال برد، جمعیت نادان بیرون ریخته و از خود مکانیزم های دفاعی و رفتارهای غیر مدنی نشان می دهند.

افراد واکنشی نه تنها دیگران را قضاوت می کنند، بلکه آنها را پیش داوری کرده و مورد آزار قرار می دهند، زیرا واکنش نشان دادن رفتاری سادیستیک است.
اگر حق با شما است، واکنش چرا نشان می دهی!؟
واکنش نشانه ی این است که شما احساس ترس کرده اید.

هر رفتاری که تعقل و مراقبه را از ما بگیرد، رفتاری غیر طبیعی و نفسانی است که به سلامت روان انسان صدمه ها می زند. تمام دیکتاتورها، ظالمین و بیرحم ها واکنشی هستند. تمام افرادی که اعتماد به نفس واقعی ندارند واکنشی هستند. 

زندگی زیر یک سقف با افراد واکنشی بسیار ملال آور و خسته کننده است، زیرا همواره شما باید خود را به این افراد ثابت کنید و این اتلاف انرژی عشق است و توجه را از عشق و حقیقت سلب می کند. واکنشی ها همیشه شما را متهم به امری می کنند و شما را در صندلی متهم قرار می دهند و شما باید به عنوان متهم پاسخگو باشید و این عشق را نابود کرده و حرمت و عزت عشق و حقایق را پایمال می کند. 

افراد و جامعه ای که رابطه ی تفهمی در آنان وجود ندارد و روابط بر اساس احساسات، ظن و گمان است، دچار رفتار واکنشی می شوند. افرادی که واکنش های منفی و سریع از خود نشان می دهند، افرادی عصبی نیز هستند و همواره از رفتارها و تصمیمات خود احساس پشیمانی می کنند و تصمیمات عقلایی نمی توانند اتخاذ کنند، زیرا بخش لوب فرونتال مغزشان به درستی عمل نمی کند.

ادامه دارد...

قاسم سلطانی