سوال شفاف و صادق بیشتر از نصف جواب است. سوال کردن یکی از ارکان اصلی خودشناسی است. 
در محافل و خانواده هایی که غیبت سوال و جواب باشد، آن خانواده و آن جامعه آسیب های جدی می بیند. سوال و جواب باعث می شود که ابهام گویی و اختلال بی اعتنایی در بزرگسالی پیش گیری شوند. 

سوال و جواب باعث می شود که آداب سوال و جواب را نیز با مدنیت یاد بگیریم، نه اینکه وقتی از ما سوال می شود، 
عوض پاسخ، فریب بدهیم! 

سوال کردن عیب نیست، ندانستن و سوال نکردن عیب است. سوال نکردن و در خاموشی و خلوت خود پیش داوری و قضاوت نابجا کردن عیب است. بی اعتنایی عیب است. 
سوال کردن نماد اتصال است. سوال کردن نماد تواضع است. 

قاسم سلطانی