اینکه افرادی هستند که مغلطه و ابهام و پیچیده گویی می کنند یک واقعیت مطلق است و نمی شود آن را انکار کرد. 
اگر شما با این استدلال مخالف باشید، باید موافق این امر هم باشید که در دنیا کسی مغلطه و ابهام گویی نمی کند! 
و این همخوانی با واقعیت ها ندارد. مثل این است که بگویی کسی در این دنیا دروغ نمی گوید.
متاسفانه در جامعه ی ما عرفان های من درآوردی آلوده به ابهام و مغلطه وجود دارند که باعث افسردگی و سردرگمی مخاطبان بی صاحب و بی حقوق شده و می شوند. 

مملکت اگر قانون و صاحب داشته باشد، آسیب شناسی کرده و جامعه را از آلودگی ها و حقارت ها و آموزه های ناسالم پاک سازی می کند. 

قاسم سلطانی