اغلب افراد سیاسی نه ادب دارند، نه معرفت و نه رحم و مروت دارند.
آنها فقط یک ذهن سیاسی و دغل باز دارند که معنی خودشان را داخل همه ی قضایا می ریزند.
گفتگوهای شان را با یکدیگر ببینید، تماماً حمله های شخصی، بی ادبانه، نامهربانانه و بی نزاکت است. 
یعنی اینها با این رفتارهای شان برمردم حکومت می کنند!!

اینها ادب را حتی در ظاهر هم نمی توانند حفظ کنند و در بحث های شان به یکدیگر بی ادبی می کنند. 
هرگز انتظار رحم و مهربانی از ذهن سیاسی نباید داشت.

اینها عقل مصلحت اندیش دارند!

وقتی می خواهند انقلاب کنند، چپی ها و همه ی حزب ها را متحد می کنند و از آنها سواری گرفته، 
و بعد از اینکه پیروز شدند و خرشان از پل گذشت، 
همه ی متحدان خود را اعدام می کنند!

ذهن سیاسی نمک می خورد و نمکدان می شکند. سیاست بازان عقل مصلحت اندیش دارند و بسیار بی رحم و بی ادب هستند. 

قاسم سلطانی