در فرهنگ جاهلیت و ندیدبدید مهم این است که تو دکتر، مهندس، ثروتمند، مدیر، وکیل، وزیر، بازیکن تیم ملی و روزنامه نگار باشی، اما
چگونه، و با اختلاس، با چه و با کدام کیفیت، انگیزه و هدف و روش وارد این میادین بشوی مهم نیست.

جنس "هدف" کیفیت را تعیین می کند.

بسیاری از ایرانی ها به خاطر انگیزه های جاه طلبی و برتری طلبی تحصیل می کنند و حرس ثروت و شهرت دارند.
بسیاری از روشنفکران نیز نام روشنفکر را به یدک می کشند و نماد و علائم روشنفکری را ندارند و برای همین است که جامعه ی ایران از جامعه ی ژاپن عقب افتاده است.

ژاپنی ها برای دفع غرور و تکبر در مدارس و آموزش و پرورش خود برنامه های جدی دارند، در حالیکه انگیزه ی یک کارگردان، مدیر، تحصیلکرده، ورزشکار و ثروتمند اغلب ایرانی ها از حرکت، همان غرور و تکبر و جاه طلبی است.

غرور، تکبر، خشم، پرخاشگری و تمام نمادهای انقطاع،
نشانه ی جاهلیت، نادانی، حقارت و عقب افتادگی است، حتی اگر از تیم ملی بازی کنی و حتی اگر رهبر کشوری باشی.

با غرور و تکبر نمی شود مملکت سازی و خودسازی کرد، اما با فروتنی چرا!

ژاپنی ها فروتن هستند.

قاسم سلطانی