تصور عوام از همه چیز غیرواقعی است و در مورد علم غیب نیز دچار سوءتفاهم شده است.

عالم سرّ و غیب همان عالم بعد از تزکیه ی خرافات و رذایل اخلاقی است که بر انسان معصوم آشکار می گردد. وقتی تمام غبارهای نفس انسان شخصیت پرست متکبر فرو ریخت، او با اصل خویش متصل می شود،
که اصل او پر از حقایق غیبی است که در عالم نفسانی سانسور شده اند.

وقتی پرده ها، نقاب و حجاب انسان (نمادهای انقطاع) کنار رود، عالم غیب ظهور کرده و تمام حقایق آشکار می گردد.
روح و روانی که از نمادهای انقطاع پاک شده است، حقایقی بر او آشکار می شود که قبل از آن عالم غیب به شمار می آمد. وقتی عارفی و متخصصی از آینده ی فرد نفسانی سخن می گوید و آینده ی او را پیش گویی می کند، او از خدایان و ارواح غیرواقعی خبر ندارد، بلکه به حقایق دست یافته است.

علم غیب در انحصار پیامبران و مرده ها نیست، بلکه هرکسی که اهل مراقبه، تزکیه و عمل باشد، و بتواند معصوم و صادق باشد، با ارواح دیگر(یعنی با افراد از جنس خود) ملاقات می کند، که قبل از آن ملاقات با چنین افرادی غیرممکن بود، حتی اگر آن افراد همخانه ی او می بودند.
بنابراین عالم غیب خیلی هم دور از ما نیست.

ادامه دارد...

قاسم سلطانی