بعضی از افراد به شدت "نگران" جان و سلامتی فیزیک خود هستند، اما نمی دانند که "نگرانی" بزرگ ترین اختلال در دنیاست.

ترازوی بعضی از ساده لوحان در شناخت افراد، امور ظاهری است. مثلا اگر شما عارف باشی، اما دو نخ سیگار بکشی و یا شراب بخوری، دیگر تو عارف نیستی!

مگر سیگار و شراب برای سلامتی مضر نیست؟

رفتاری که یک عارف با سیگار و شراب دارد، رفتاری نیست که تو بتوانی با سیگار و شراب ایجاد کنی، خودت را با رفتارهای دیگران مقایسه نکن.

خیلی ها هستند که نان معمولی می خورند، اما بعد از خوردن نان هار می شوند، خیلی ها آب را هم نمی توانند هضم کنند. جاهل همیشه به ظاهر توجه دارد و به شدت نگران جان خود است. آنچنانکه نگران عینک و سلامتی چشم های خود است، به فکر غرور و تکبر و نمادهای انقطاع در خود نیست.
برای این افراد مهم نیست کسی احساس مالکیت داشته باشد، تنگ نظر و جاه طلب باشد. برای اینها مهم نیست کسی نارضایتی مزمن داشته باشد، اما سلامتی جان برای شان خیلی مهم است و تو نباید سیگار بکشی!

این تیپ شخصیت ها معمولا اغلب عمر خود را در نگرانی جان خود، عمر خود را به ته می رسانند و مهمترین امری که پشت این جنس وسواس ها خوابیده، این است که سیگار و مشروب را صورت مسئله کند، تا اصل صورت مسئله حذف شود!

تو عقل خویش را از می نگهدار
تو می را عقل دزدیدن میاموز

تو در معنی گشا این چشم سر را
چو گوشش حرف برچیدن میاموز

تو نگران دو نخ سیگار و یک کاسه شراب دیگری نباش، اینها را بهانه می کنی تا اصل ها را حذف کنی

از خود بیگانگی از خوردن شراب مضر تر است، عدم فضاداری، امتناع هیجانی و تمام نمادهای انقطاع، هر کدامشان خطرناک تر از هروئین و بیماری ایدز هستند!

قاسم سلطانی