مغلطه و سفسطه ها در خواستگاری
مغالطه توسل به قدرت (Argumentum ad Baculum (Appeal to force)
وقتی دو نفر می خواهند یکدیگر را بشناسند و سپس با هم وصلت کنند، مغلطه و سفسطه کردن در این آشنایی، عین بدبختی و بیماری و در نهایت به جهنم و پیری خرفتی تبدیل می شود. چرا؟
مغالطه و سفسطه در خواستگاری ها دور میدان ارزش های جامعه می چرخد، یعنی هر چیزی که در آن جامعه ارزش باشد، طرفین سعی و تلاش خواهند کرد تا آن ارزش ها را ابزاری برای خوب بودن و مناسب بودن خود جلوه دهند و این مغلطه و دروغ و فریب بسیار بزرگی است، زیرا در واقعیت زندگی شعور و فهم و نفهمی و جاهلیت است که کیفیت زندگی را مشخص می کند، صداقت و عدم صداقت است که به فرزندان ما سرایت خواهند کرد. بنابر این تمام دارایی های دنیوی انسان، حتی لباس او در خواستگاری جزو مغالطه محسوب می شود.
برای اینکه ممکن است لباس پوشیدن را تقلید کرده باشد، مذهب را از والدین خود به ارث برده باشد، دکترایش را برای اهداف شوم گرفته باشد، کار و شغلش نقابی برای فریب باشد. در نتیجه هیچکدام از این لوازمات گوینده و مدرکی برای خوشبختی و داشتن فهم و شعور نیست.
پس چه باید کرد؟
مهم ترین اصل برای یک زندگی مشترک داشتن اهداف مشترک است و این اهداف، غیر از ابزار است. منظور از هدف، هدف غایی انسان است که آیا این شخص بر طبق هدف غایی خود حرکت می کند یا سازی بیگانه می زند، اگر سازی بیگانه زد، زندگی پر مغلطه ای را برای خود و همسر خود و فرزندان خود به همراه خواهد داشت.
زندگی پرمغلطه نیز همان جهنم است.
قاسم سلطانی
relatie tussen zelfkennis en gezondheid