مردم بهتر است استاندارد رفتارهای خود را بازسازی کنند. وقتی می گوییم بی اعتنایی، غیبت و قضاوت خشونت می آفریند و شامل رفتارهای خشونت آمیز و خشونت پرور است، انشاء و پایان نامه نمی نویسیم، حقیقت را می گوییم. 

وقتی حسادت می ورزیم، وقتی در حقانیت و باورهای خود سماجت و اصرار می ورزیم، یعنی مثل داعش سر می بریم!؟ نه، "فقط" سر نمی بریم!
وقتی کسی را مسخره می کنیم، وقتی سادگی، فن و هنر و آگاهی دیگران را الاغی می دانیم که باید از او سواری بگیریم، یعنی مثل داعش سر می بریم!؟ نه، "فقط" سر نمی بریم!
وقتی پرخوری می کنیم، یعنی مثل داعش سر می بریم!؟ نه، فقط سر نمی بریم، بلکه در گرسنگی کودکان آفریقا شریک می شویم!

وقتی منتظر می مانیم که اول دیگران عید را برای ما سلام کنند، اگر قدرت داشته باشیم، از داعش هم بدتر می شویم!؟
وقتی می گوییم که زبان من، کشور من، شغل و تخصص من بهترین است، آیا "فقط" مثل داعش سر می بریم!؟ نه، فقط سر نمی بریم!

وقتی در مورد شخصی از روی اطلاعات دست دوم و از روی تجارب ذهنیتی قضاوت می کنیم، از داعش جاهل تر و از داعش بیرحم تر و از داعش وحشی تر و از داعش بی سواد تر هستیم!

در بخش های بعدی به استاندارد رفتار اجتماعی، خانوادگی و شخصی خواهیم پرداخت.

قاسم سلطانی