تعریف خشونت در افکار عامی شاید محدود به پرخاشگری، تعرضات جسمی و درگیری های فیزیکی شود، در حالی که خشونت تعریف دامنه داری دارد که در لایه های ذهن فرد شخصیت پرست و نفسانی شکل می گیرد و در رفتار، واکنش ها و ادبیات و ساختار زبانی آن شخص خود را بیان می کند.

فردی که نمی تواند استدلال کند، فردی که انتقاد و شکایت بدون آدرس می کند، فرد دم دمی مزاج، حسود، اوباش، لجباز، انتقامجو، توجیه گر، متعصب، غیبت کننده، لمپن، بی اعتنا، فخرفروش، افاده ای، خودشیفته، سانسورچی، تحریف کننده، مقلد، مقایسه گر، جزم اندیش و طلبکار هرچند اگر هرگز دست به خشونت فیزیکی نزنند، اما خشونت روانی و کلامی در این افراد اجتناب ناپذیر است.

خشونت روانی و زبانی از خشونت فیزیکی پیچیده تر و خطرناک تر است، زیرا کمیت خشونت فیزیکی از کمیت خشونت روانی و کلامی پایین تر است، از طرفی نیز خشونت روانی نقاب دارد، در حالیکه خشونت فیزیکی عریان است و قابل توجیه و مخفی کردن نیست. 

تجاوز و خشونتی بسیار بی رحم، موزی و  روانی که تحت الشعاع خشونت ظاهری فیزیکی قرار گرفته است، طیف بزرگتری از نسل بشر را قربانی می کند. بزرگترین خشونتی که در جامعه به کودکان و همه روا می شود، سیستم آموزش و پرورش و جامعهء مریتوکراسی است که در بخش های بعدی جامع تر به این امر خواهیم پرداخت.

قاسم سلطانی