نوروز هزار و سیصد و هشتاد و هشت
این دومین سال نوروزی می باشد که من از کشور هلند از طریق این وبلاگ ارتباط با هموطنان داخل کشور را شروع کرده ام و از این بابت شکرگزار - قدردان و خوشحال هستم.
از تمامی نویسندگانی که با وبلاگ همکاری کرده اند و اغلب مواقع شاید کامنت هایی که زحمت می کشیدید از خود مطلب هم طولانی تر و جامع تر بود. و این جای خوشحالی دارد که در این دنیای مادی و غیر اخلاقی- گفتگو در باب عشق و حقیقت و خویشتن خویش برای جویندگان آن جذاب و شیرین است.
تقریباً اغلب نویسندگان وبلاگ آشنایی نزدیکی با هم دارند و به آن سبب اعتماد و محبت در وبلاگ خدا را شکر حاکم است. از تمامی کسانی که شور و شعف و اعتماد به اعضای این وبلاگ بخشیدند بی نهایت سپاسگذار و متشکر هستم.
از آمنه جان تا عمولی عزیز:
مثلاً خسرو: اهای امنه شر درست کن.یه دونه بوس می ندازی وسط شص نفر.نمیگی دعوا میشه.
دبیر نگفتم این دختره رو رفوزه کن
آمنه:مثلا المپيکه خسرو خان هر کي زودتر گرفت برنده است.
ناقوس یکی از بهترین کامنت ها را در داستان سحرناز و امیر نوشت و همه را با ندیدن و نشنیدن سریال مرد هزار چهره انگشت به دهان کرد!
رویا اما زود اعتماد همه را جلب کرد و مشکلش فعلا با پاسخ های پاکتی و اشاره ای درویشخان می باشد!
درویش ها معمولا با خان بودن و خانی کردن میانه چندانی ندارند ولی این درویش عزیزمان شاید پسوند "خان" را به ارث برده باشند!
پروین جان- همین صاحب گلخانه منظورم هست
از اول وبلاگ یکی از نویسندگان متعهد وبلاگ بوده و با غیرتی که دارند خواهند بود.
مریم لامکان عزیز برنده جایزه بهترین کامنت بشکن و بالا بنداز می گوید عادت کرده و باز هم هوس مسابقه کرده است
مریم جان یک بار هم شما مسابقه بگذارید...
کانی جان ممنون هستم از اعتمادی که به اهالی این وبلاگ دارید.
و اما محبوبه نازنین سلطانی خوب بلد هستند زندگی مجازی را مدیریت کنند و همیشه با کامنت های مفیدشان کمک زیادی به این وبلاگ می کنند.
این منیزه جان با دعوا شروع کردند و فعلا صلح کرده اند- اما جوجه را آخر پاییز می شمارند در لعبت صدق می کند. صلحشان مشکوک است!؟
آقای سید محمدرضا هاشمی زاده شاعر فروتن کشورمان همیشه و هرگاه دعوت شدند به آینده موکول نکردند و بدون نفس اولین میهمان بوده اند- متشکرم
کارنگ عزیز ممنون و متشکر هستم از صمیمیت و خودمانی بودنتان
آقای خدابخش اندک از مهندسانی می باشند که علاقه به معنویت و انسانیت دارند و از نیمه راست مغزشان هم استفاده می کنند
این مهلا خیلی مهلاست ولی سر به هواست!مگه اونایی که سربه هوا هستند دوست داشتنی نمی توانند باشند! مهلاجان از حضورتان خوشحال هستم.
آقای مجید جمشیدی گرامی از صداقتتان و حضورتان متشکرم.
هستی جان و استاد محافظه کار کلاسیک مالی! خدا سایه ایشان را از سر ما کم نکند...
محدثه و معصومه عزیز و نازنین بسیار متشکرم که به این وبلاگ فرصت می دهید تا توضیح بدهیم و زود نمی رنجید
و اما شادی و یزدان گرامی این دو دوست با اعتماد و یزدان طراح قالب وبلاگ که زحمت کشیده اند و از سهمی که در وبلاگ دارند- خوشحال هستم و بهره مند
با پیاله هم آتش بس شد و با من کاری ندارند ولی پسرم را عاشق خودشان کرده اند
توحید عزیزم از عشقی که در وبلاگ مراقبه های اشو می ورزی می بوسمت
از همه کسانی که نامشان را نبرده ام به اندازه کسانی که نامشان را برده ام قدردان هستم. می دانم که زبانم و گفتارم و نوشته هایم اغلب تلخ بوده و ممکن است بعضی ها را رنجانده باشم. تلخی حرفم را به صداقت آن ببخشید.
مخاطب حرف هایم همیشه نفس بوده و خواهد بود. با هیچ کس و هیچ فرقه و مذهب و دین و سیاستی کاری ندارم و نخواهم داشت. من آرام آرام نفس را می پایم. نه بیشتر و نه کمتر.
هر روزتان نوروز . . . دوستتان دارم و در سال جدید انتظار و امید شادابی و شادمانی برای همه شما را دارم.
شادزی مهر افزون
قاسم سلطانی 
زنان و مردان خاطرات و تجارب خودشان را عین هم در حافظه ضبط نمی کنند. و احساسات خود را به شکل متفاوتی از هم اداره می کنند و کنار می آیند. بنابر این ما زندگی و دنیا را با یک چشم تعریف و تجربه نمی کنیم.
بعد از بیست سال زندگی مشترک هنوز هم زن باید جوراب های کثیف مرد را جمع کند. انگار که چشمشان جوراب ها را روی زمین نمی بیند. قدرت دید و شنوایی و بویایی و چشایی در مردان به مراتب کمتر از زنان است. اگر مردی روی صندلی انتظار پزشک بخواهد بنشیند, شانس این که روزنامه را زیر خود حس نکند, زیاد است. مغز مردان چنان تنظیم شده است که کل را بهتر بتوانند ببینند. تا به موقع اگر لازم شد, خطر را شناسایی کنند. چیزهای کوچک را مردان به راحتی نمی توانند ببینند. و به همین خاطر زنان نقطه سنج تر از مردان می باشند.
این همه که زنان حرف می زنند, ای کاش از نصف بیشتر آن را به مردان می دادند تا آنها نیز کمی به حرف بیایند. حرف زدن در زنان در مغز آنان ماده ای ترشح می کند که در واقع آنتی اضطراب و بی قراری عمل می کند و آرامش بخش است. به همین دلیل است که به طور متوسط زنان ۲۰۰۰۰ کلمه در روز استفاده می کنند. در حالی که این در مردان ۷۰۰۰ کلمه می باشد. به وسیله حرف زدن و تقسیم کردن و علاقه مندی های خود را نشان دادن, زنان شانس بیشتری برای ارتباطات خوب دارند. زنان در انتخاب کسی که می خواهند به او اعتماد کنند و یا می خواهند با او دوستی برقرار کنند, ناخداگاه و غریزی به این روش دست می زنند. این در حالی است که حرف زدن زیاد, مردان نفسانی و خودمحور را زودتر لو می دهد و به همین جهت مردان اقتدارگر, از صحبت کردن می پرهیزند.
چو نیستی پیستی چیستی- خشسبت- هستی... من منظورم چیز دیگری است! مردم و اطرافیان و دوستان را سردرگم گذاشتن عبث است. خود نفس است. شفاف تر باش ای بدن! چه کسی از نگاه های مرموز نمی ترسد؟ بعضی از آدم ها با چشمانشان حرف دلشان را می زنند و بعضی ها را نه می توان از چشم های شان خواند و نه از کلامشان و نه با زندگی کردن با آنان...
زیرا پاسخ شفاف به شما دادن, از جنس طبیعت است. به معنی یکتایی و یگانگی است. وقتی پاسخ گنده و مبهم باشد, به معنی این است که پاسخ دهنده بالاتر از سوال کننده می باشد! تافته جدابافته بودن و به موضوع پیچ و خم دادن به معنی بیگانگی و جدایی می باشد. ببین من از تو جدا هستم! ببین من با تو فرق دارم!
relatie tussen zelfkennis en gezondheid